صحیح الفقیه .- تهران: سنا، ۱۳۸۴ چاپ اول.

با توضیح مولف در آغاز کتاب مشخص می شود این کتاب قبلا توسط موسسه وفاء با همکاری دارالعلوم دمشق به سال ۱۴۰۷ق. منتشر شده است و چون در نسخه ۱۴۰۷ق. برخی اغلاط وجود داشته در چاپ سنا ۱۳۸۴ تصحیح و تذهیب شده و مولف برای استناد به کتاب صحیح الفقیه همین صورت تصحیح شده با همین عنوان را جایز می داند و در صورت ضرورت، مراجعه به ترجمه فارسی آن با عنوان گزیده فقیه.

عنوان کامل: صحیح الفقیه للشیخ محمد الباقر البهبودی اختاره من کتاب الفقیه فقیه من لا یحضره الفقیه لابی جعفر محمد بن علی بن الحسین ابن بابویه القمی المتوفی ۳۸۱ ق.

در مقدمه کتاب صحت حدیث را بنابر مسلک قدمای اصحاب مشروط به دو شرط می داند:” الاول ان یکون سند الحدیث نقیا من الرواه المجروحین.والثانی، ان یکون لفظ الحدیث عاریا من التخلیط و الاضطراب، خالیا عن التقیه و المعاریض و قد کان سیره السلف الصالح علی العمل بالاحادیث المدونه، بعد احرازهم لهذه الشریطه.” و سپس با استناد به آیه “یا ایها الذین آمنوا ان جاءکم فاسق بنباء فتبینوا”….(حجرات۶) دو حکم شرعی را استخراج می کند” الاول: ان لا نقبل خبرالفاسق الذی وسم بالفسق و الثانی ان نتبین و نتفحص عن صدقه و کذبه” و بر این اساس خبر فاسق را مردود می داند چه به عنوان خبر واحد باشد و چه در قالب خبر متواتر آمده باشد و معتقد است خبر متواتر زمانی موجب علم و عمل خواهد بود که راویان آن از طعن و اتهام سالم و مبری باشند.

“فالخبر المتواترانما یوجب العلم، اذا کان رواته سالمین عن الطعن براء عن الاتهام، و اما اذا کان رواته فسقه فجره، فلا یوجب علما ولاعملافان اجتماع الفساق اولی بالحذر”(۱۳۸۳، أ- ج) در این مقدمه ضمن معرفی مصادر الصحاح، روش و شیوه مولفین کتب اربعه را بیان کرده و با توجه به شیوه شیخ صدوق در نقل روایات مرسل فقیه من لا یحضره الفقیه، تاکید می کند که برای نقد این مراسیل به کتاب کافی و کتاب تهذیب مراجعه کرده و اگر عینا در آن دو کتاب یا در یکی از آن دو کتاب با سند صحیح روایت شده مولف نیز در صحیح الفقیه در زمره صحاح آورده ،والا از کتاب حذف کرده است. کتاب صحیح الفقیه مشتمل بر ۱۶۴۲ حدیث می باشد.